Οταν είπα πριν χρόνια σε κάποιον ότι ο Αλαβάνος είναι Φουκωικός μου απάντησέ ότι φαντάζομαι πράγματα από τη πολλή προσωπολατρία. Όμως, τώρα που ο Αλαβάνος αυτονομείται όλο και περισσότερο είναι σαφές ότι πρόκειται κατά μια έννοια για έναν Φουκωικό πολιτικό. Εννοώ ότι υπερβαίνει τους κυρίαρχους θεσμούς που αντανακλούν τις κυρίαρχες κατηγορίες σκέψεις. Εννοώ ότι υπερβαίνει τα αυτονόητα ερωτήματα, τις έννοιες, και τις κατηγορίες στις όποιες έχει παγιδευτεί η αριστερά είκοσι χρόνια τώρα-με δική της ευθύνη. Αυτό ήταν σαφές ήδη από τη συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ που κατάφερνε να υπερβεί τα συντηρητικά διλήμματα των μεγαλοστελεχών της αριστεράς. Τώρα με το Μέτωπο Αλληλεγγύης πάει ακόμα πιο πέρα. Πέρα από τα κόμματα αλλά εντός των πολιτικών. Πέρα από τα κυρίαρχα ερωτηματικά αλλά μέσα από την ανασυγκρότηση και υπέρβασή τους.
Τώρα που οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές ξεγυμνώθηκαν από τις προφάσεις και τις δικιολογίες τους εμφανίζεται επιτέλους αυτή τη στιγμή της γενικευμένης καταστροφής το ότι τα διχαστικά διλήμματα τίθονταν απ τη πλευρά του κυρίαρχου μόνο για να διχάσουν. Ρωτούν:Είστε υπέρ ή κατα της Ενωμένης Ευρώπης; Είστε υπέρ ή κατά του Ευρώ; Είστε υπέρ ή κατά της συνεργασίας με τα κόμματα εξουσίας; Είστε υπέρ ή κατά της επιχειρηματικότητας; Είστε υπέρ ή κατά της τρομοκρατίας; Είστε υπέρ ή κατά της βίας; Της Ησυχίας; Της τάξης; Της ασφάλειας; Της πατρίδας; Της Θρησκείας; Της οικογένειας;
Όλα αυτά τα ερωτήματα, πριν απαντηθούν πρέπει να δούμε ποιος τα ρωτάει και τι επιδιώκει από τη κάθε απάντηση, γιατί δηλαδή τίθεται, τι επιδιώκει η εκάστοτε εξουσία με αυτα. Εντέλει, μιας και ο Φουκώ δεν είναι παρά ο καλός δάσκαλος που ξεχάσαμε τι μας μάθαινε στο δημοτικό το τι θα πει ερώτηση, πρέπει να ξαναθυμηθούμε ότι το κάθε ερώτημα πρέπει να μπαίνει στην ιστορική του βάση, και σε αντίθεση τις εξετάσεις τύπου ΑΣΕΠ δε μπορούμε να επιτρέψουμε ποτέ η απάντηση να μας υποδειχθεί ή να εκβιαστεί.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου